XXVI Niedziela zwykła – Rok C
28 września 2025 r.
Refleksja
Młoda matka spodziewa się trzeciego
dziecka. Zarówno mąż jak i teściowa, u których mieszka, domagają się stanowczo,
by je usunęła. Pewnej nocy ma sen. Widzi piękne dziecko biegnące do niej z
wyciągniętymi rączkami i wołające: „Mamusiu, nie zabijaj mnie”. Budzi się, nie
może już zasnąć do rana. Wie, ze to nie jest zwykły sen, to wezwanie sumienia.
Upływa jednak kilka dni. Idzie do lekarza. Mimo tak wyraźnego upomnienia, ulega
presji otoczenia. Taka bezradność boli i zastanawia. Do zaślepionego człowieka nic
nie dociera.
Podobnie nic nie docierało w czasie
ziemskiego życia do ewangelicznego bogacza, „który ubierał się w purpurę i
bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie”. Natomiast przed pałacem bogacza
„leżał żebrak pokryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się
odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody”. Ta
opowieść Jezusa dotyka ważnego problemu: nasze życie doczesne jest konsekwencją
naszych ziemskich wyborów. Doskonałe streszczenie tej prawdy zawiera stara
łacińska maksyma, która uczy, że „każdy jest kowalem swojego losu”.
Warto zastanowić się, na czym polegał
grzech bogacza? Nie wystarczy powiedzieć, że był złym człowiekiem, bo Jezus nic
o tym nie mówi. Nie wspomina również o tym, że bogacz dręczył fizycznie
Łazarza, że mu dokuczał, że z niego kpił, że go obrażał. Nic z tych rzeczy.
Bogacz nie dostrzegał Łazarza, bo przed swoimi oczyma miał parawan bogactwa,
który uczynił go ślepym, nieczułym i obojętnym na los potrzebującego. Dopiero w
otchłani „podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie”.
Dopiero tam „podniósł oczy”, „ujrzał”, ale tym razem „z daleka”. I było już na
to zdecydowanie za późno.
Dopiero cierpienie przypomniało bogaczowi
o pięciu braciach, którzy dalej ucztują i bawią się. Jednak słyszy odpowiedź:
„niemożliwe”. Nawet gdyby posłać im ducha zmarłego, nic to nie pomoże. I w tym
momencie: Abraham mówi: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają”. Mają
po prostu słowo Boże – w Nim jest wszystko zawarte. To w tej sytuacji jedyny i
właściwy drogowskaz. Pośmiertny los bogacza i Łazarza nie jest jakąś zemstą czy
karą Bożą, lecz naturalną konsekwencją stylu i kierunku życia. Kto inwestował
tylko w doczesność i dobra materialne, musi się zadowolić tym, co one oferują,
a więc tymczasowością i śmiertelnością. Kto natomiast nie mógł polegać jedynie
na sobie i swym stanie posiadania, nauczył się polegać na Bogu i zainwestował w
ten sposób w życie wieczne.
Wokół nas jest wielu potrzebujących.
Nieraz może nas to przerażać. Ale częściej zobojętnia, zamyka nasze oczy i
serce. Dlatego kiedy tłumaczymy się sami przed sobą, że nie jesteśmy w stanie
zaradzić potrzebom wszystkich łazarzy, musimy nieustannie zwracać swój wzrok ku
Chrystusowi. To On będąc bogatym, dla nas stał się ubogim, aby nas ubogacić
swoim ubóstwem. Jezus przypomina nam, że musimy nieustannie otwierać swoje oczy
na potrzeby i cierpienia braci oraz rozwijać w sobie dar roztropności. Wszystko
po to, by mieć świadomość tego, po co żyjemy i stawać się darem dla innych.
ks. Leszek Smoliński
Złota myśl tygodnia
Nie
będziemy naprawdę Katolikami, dopóki nie dostosujemy całego naszego życia do
dwóch Przykazań Miłości.
Św. Pier Giorgio Frassati
Patron tygodnia – 1 października
Święty Remigiusz, biskup
Remigiusz urodził się ok. roku 436 w okolicy Laon
(Francja) w rodzinie galloromańskiej. Jego matką była św. Cilinia. Pochodził ze
znakomitego rodu. Ukończył studia, które były wtedy jeszcze na wysokim
poziomie. Mimo braku wieku kanonicznego - miał bowiem dopiero 22 lata - został
wybrany i konsekrowany na metropolitę Reims. Nazwa miasta wywodzi się od Remów,
plemienia germańskiego. Miasto to zajmowało wtedy jedno z czołowych miejsc
wśród miast Galii. Było także stolicą królów frankońskich.
Kiedy na tron frankoński wstąpił Chlodwik (Klodwik)
I, Remigiusz złożył mu gratulacje i hołd, czym tak pozyskał sobie pogańskiego
władcę, że ten przyjął niebawem z jego rąk chrzest. Ta doniosła uroczystość
odbyła się w samo Boże Narodzenie. Data nie jest pewna. Zwykło się podawać lata
496 lub 498, a nawet 506. Dlatego św. Grzegorz Wielki nazwał Chlodwika
"nowym Konstantynem Francji". Jest to o tyle prawda, że król ten z
gorliwością neofity wprowadził chrześcijaństwo do swojego kraju i narodu. Zostały
założone stolice biskupie: w Arras, w Laon, w Theroaunne i w Tournai-Cambrai. W
roku 514 odbył się synod, na którym uchwalono status Kościoła we Francji.
Francja słusznie została więc nazwana "pierwszą
córą Kościoła Rzymskiego", gdyż wśród narodów i państw germańskich jako
pierwsza przyjęła Ewangelię. Kiedy była kolonią rzymską, miała już wyznawców
Chrystusa, a nawet męczenników. Jednak jako naród i jako całość przyjęła
katolicyzm dopiero za króla Chlodwika. Wielki w tym wkład oraz zasługę ma
Remigiusz, który nie szczędził swoich sił, by nie tylko Kościół Chrystusowy do
Francji wprowadzić, ale go zorganizować.
Remigiusz pożegnał ziemię dla nieba około roku 530,
kiedy miał ponad 90 lat życia i ponad 70 lat pasterzowania. Dzień jego zgonu
nie jest znany. Nowe Martyrologium proponuje datę 1 października, która ma za
sobą tradycję, sięgającą wieku VI. Ciało św. Remigiusza złożono w katedrze w
Reims i tam spoczywa ono do dnia dzisiejszego. Ku czci św. Remigiusza
wystawiono we Francji wiele kościołów. Miesiąc październik nazywano na
Zachodzie miesiącem św. Remigiusza. O św. Remigiuszu pisali m.in. św. Grzegorz
z Tours (+ 594), Fortunat, biskup z Poitiers (+ 600), i Inkmar, arcybiskup z
Reims (+ 882). Niestety, są to żywoty średniowieczne, w których więcej jest
legend niż danych biograficznych. Pozostały za to do naszych czasów 4 listy
Świętego, z których dwa są skierowane do króla Franków, Klodwiga.
Opowiadanie
Na progu
O zmierzchu
pewien rolnik usiadł na progu swej skromnej chaty, aby nacieszyć się wieczornym
chłodem. Obok jego chaty biegła droga wiodąca do wsi. Przechodzący nią
mężczyzna zauważył siedzącego rolnika i pomyślał: „Ten człowiek to przykład
leniwca. Nic nie robi, spędza cały dzień siedząc na progu domu...”. Trochę
później przechodził ktoś inny i pomyślał: „To jakiś podrywacz. Siedzi i patrzy
na przechodzące kobiety, i być może zaczepia je i molestuje...”. W końcu
przechodził jakiś obcy, kierując się do wioski, i pomyślał: „To na pewno
pracowity człowiek. Trudził się cały dzień i teraz ma zasłużony odpoczynek”.
W
rzeczywistości niewiele możemy powiedzieć o rolniku, który siedział na progu
swego domu. Inaczej ma się rzecz z trzema przechodniami udającymi się do
wioski: pierwszy to próżniak, drugi to podejrzany typ, a trzeci to człowiek
pracowity.
Ku Kościołowi synodalnemu – Sześć kroków ku odnowie rodziny i parafii cz. 4.
2. Dobry przykład
Drugi krok brzmi: „dobry przykład”. Odniosę się do słów, które zostały
zawarte w osiemnastym rozdziale Ewangelii wg św. Mateusza. Może nas nieco
zdziwić, że nie usłyszymy w nim o dobrym przykładzie, ale
o zgorszeniu. Jezus przestrzega przed zgorszeniem: „kto by się stał
powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu
byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi
morza. Biada światu z powodu zgorszeń! Muszą wprawdzie przyjść zgorszenia,
lecz biada człowiekowi, przez którego dokonuje się zgorszenie” (Mt 18, 6-7).
Kochani, zgorszenie, to – mówiąc najogólniej – dawanie złego przykładu. Pan
Jezus wyraźnie przestrzega nas przed takim postępowaniem: „Biada światu
z powodu zgorszeń”. Dziś ten świat daje wiele zgorszenia, wiele jest
w nim zła, a my, wyznawcy Chrystusa, niestety, bardzo często mu
ulegamy, a czasem także jesteśmy powodem nawet wielkiego zgorszenia. Pan
Jezus nas przestrzega. Jego „biada” podpowiada nam, że trzeba czynić zupełnie
odwrotnie i zupełnie inaczej – zamiast złego, dawać dobry przykład,
świadectwo dobrego życia.
Bardzo znamienne są słowa, jakie św. Paweł zawarł w Liście do Efezjan:
Bóg w Chrystusie „wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci
i nieskalani przed Jego obliczem”
(Ef 1, 4). Pan Bóg nas, wyznawców Chrystusa, wybrał z tego świata,
abyśmy dali przykład dobrego życia, czyli Bożego życia. W szóstą Niedzielę
Wielkanocną, padły z ust Jezusa słowa zapisane przez św. Jana Ewangelistę:
„Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to,
abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał” (J 15,
16). Chodzi zatem o to, abyśmy żyjąc w tym świecie, wydawali dobre,
Boże, owoce. Tego rodzaju dobre owoce, czyli owoce, które Boży Duch rodzi
w człowieku – jeśli tylko człowiek z Nim współpracuje – wymienia św. Paweł
w Liście do Galatów: „miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość,
dobroć, wierność, łagodność i opanowanie” (Ga 5, 22-23). Wszystkie te
owoce i wiele jeszcze innych, wspanialszych cnót, widzimy w życiu
Pana Jezusa, Tego, który jest absolutnie wzorcem dla nas wszystkich – człowiekiem
doskonałym. Jezus nade wszystko wzywa do tego, abyśmy miłowali Boga
i bliźniego. Trudno się dziwić, bo u źródła tych dobrych owoców,
pierwszym owocem Bożego Ducha jest w nas nade wszystko miłość. Dlatego,
aby jeszcze bardziej zaakcentować, czego przede wszystkim od nas oczekuje –
jakiego świadectwa dobrego życia i jakiego dobrego przykładu – Pan Jezus
mówi: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was
umiłowałem” (J 13, 34); „To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali”
(J 15, 17). Pan Jezus przestrzega więc przed zgorszeniem, a wzywa –
i to bardzo jednoznacznie i dobitnie – do dobrego życia, Bożego
życia, które rozwija się zwłaszcza tam, gdzie jest wzajemna miłość.
bp Andrzej Czaja
LITURGIA ŚWIĘTA W PARAFII ŚW. MARCINA BISKUPA W
STARYM LESIE.
29.09.2025 – 05.10.2025.
PONIEDZIAŁEK
– 29.09.2025. ŚWIĘTO ŚWIĘTYCH ARCHANIOŁÓW MICHAŁA, GABRIELA I RAFAŁA.
18.00. – Za + Stanisławę Kilian (od kuzyna Jana z rodziną).
19.00. – Msza święta gregoriańska za + Stanisławę Ostrowską.
WTOREK
– 30.09.2025 – WSPOMNIENIE ŚWIĘTEGO HIERONIMA PREZBITERA I DOKTORA KOŚCIOŁA.
18.00. – Za + Stanisławę Kilian (od rodziny Łuczków).
19.00. – Msza święta gregoriańska za + Stanisławę Ostrowską.
ŚRODA
– 01.10.2025 – WSPOMNIENIE ŚW. TERESY OD DZIECIATKA JEZUS DZIEWICY I DOKTORA
KOŚCIOŁA.
17.30 – Nabożeństwo różańcowe.
18.00. – W intencji męskich Róż Różańcowych pod patronatem św.
Józefa z prośbą o opiekę Matki Bożej Różańcowej i błogosławieństwo Boże oraz
zdrowie.
19.00. – Msza święta gregoriańska za + Stanisławę Ostrowską.
CZWARTEK
– 02.10.2025. – WSPOMNIENIE ŚWIĘTYCH ANIOŁÓW STRÓŻÓW.
17.30 – Nabożeństwo różańcowe.
18.00. Za + Stanisławę Kilian (od rodzin
Wiaderków i Jakubczyków).
19.00. – Msza święta gregoriańska za + Stanisławę Ostrowską.
PIĄTEK
– 03.10.2025. – Dzień powszedni.
17.00. – Indywidualna Adoracja Pana Jezusa w
Najświętszym Sakramencie.
17.30 – Nabożeństwo różańcowe.
18.00. – Msza święta szkolna – Do Bożej
Opatrzności za dzieci i wnuków z rodziny Janus, Świetlikowski, Kwiatkowski i
Karabayr (do wyjaśnienia nazwisko).
19.00. – Msza święta gregoriańska za +
Stanisławę Ostrowską.
SOBOTA
– 04.10.2025. – WSPOMNIENIE ŚWIĘTEGO FRANCISZKA Z ASYŻU.
08.00. - Za + Stanisławę Kilian (od rodzin
Furman i Szeliga).
09.00. – Msza święta gregoriańska za +
Stanisławę Ostrowską.
17.30 – Nabożeństwo różańcowe.
18.00. – Dziękczynna za otrzymane łaski z
prośbą o dalsza opiekę.
NIEDZIELA
– 05.10.2025. XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA.
8.00 – Za ++ rodziców Bronisławę i
Stanisława Copija oraz Aurelię i Jana Żelesławskich.
09.00. – Zmiana
Tajemnic Różańcowych.
10.30. – W intencji Klaudii Janus w dniu
14 rocznicy urodzin.
12.00. – Msza święta gregoriańska za +
Stanisławę Ostrowską.
14.00. – Nabożeństwo różańcowe.
Informacje
duszpasterskie.
1.
Świętujemy dzisiaj XXVI Niedzielę zwykłą.
2.
Do spowiedzi świętej możemy przystąpić przed
każdą Mszą świętą.
3.
Serdeczne Bóg zapłać za posprzątanie kościoła. W przyszłą
sobotę na godz. 9.00 zapraszam kolejnych parafian do posprzątania naszego
kościoła mieszkających od numeru 77 do 92. Bardzo dziękuję Druhom Strażakom za
posprzątanie obejścia kościoła i plebanii.
4.
Od środy 01 października rozpoczynamy
nabożeństwa różańcowe. Zapraszam w tygodniu na 17.30 natomiast w niedzielę o 14.00. Przez cały miesiąc październik możemy
zyskać każdego dnia odpust zupełny pod zwykłymi warunkami.
5.
Przed nami I czwartek, piątek i
sobota miesiąca.
6.
W piątek o godzinie 18.00 Msza święta
szkolna. Zapraszam wszystkie dzieci i młodzież. Po Mszy szkolnej spotkanie formacyjne
kandydatów do bierzmowania.
7.
W I sobotę odwiedziny chorych od 9.00. Proszę o zgłaszanie osób
zainteresowanych.
8.
Spotkanie formacyjne dla ministrantek
i ministrantów w sobotę o 10.30.
9.
W I niedzielę miesiąca po Mszy
świętej o 8.00 zmiana tajemnic różańcowych.
10. Zachęta do czytania
prasy katolickiej.
11.Dzisiaj zbiórka
remontowo – inwestycyjna na potrzeby kościoła. Serdeczne Bóg zapłać. Kolekta z poprzedniej
niedzieli wyniosła 725 PLN. Serdeczne Bóg zapłać.
12.Za tydzień kolekta
diecezjalna na WMSD i instytucje diecezjalne.
13.Dziękuję P. Kmiecik za piękne kwiaty do
kościoła.
14. Są wolne intencje Mszy
świętych. Zapraszam do zakrystii.
15. Życzenia
dobrej niedzieli.
